دو سه سالی بود كه حسابی هوس نشستن كنار ساحل و شنیدن صدای موجهای دریا را كرده بودم. اما هر بار به دلیلی نمی‌شد تا این كه بالاخره همین نوروز به وصال رسیدم!
هر چند كه "نه بفهمیدم" چه به سر لیلا و منصور و غلام ورنی و شصتچی و باقی دوستان آمد. اما ارزشش را داشت كه از این خماری طولانی مدت در بیایم و یك دل سیر دریا را ببینم و دریانوردی كنم.
بندریهای عزیز هم حسابی(!) هوای توریستها را داشتند. دقیقا همانطور كه در مشهد هوای زوار را دارند!
به مفهوم حدیث "الرفیق، ثم الطریق" هم بیش از پیش پی بردم؛ وقتی كه فهمیدم یكی از همسفران گرام، 15 هزار تومن ناقابل از سوغاتی‌هایی را كه خريدم كش رفته!
سیزده مان را هم در اتوبوس بندرعباس-مشهد بدر كرديم تا اول سالی در زمينه نوآوری تركانده باشيم!
حالا هم كه برگشتیم سر خانه و زندگی‌مان و با قدرت در دنیای مجازی حضور به هم رساندیم تا كسی فكر نكند "ما اشتباهی بودیم"! باشد كه امسال همگی در امر وبلاگ نویسی شكوفا گردیم!

عكس: ساحل قشم