ديشب معنای واقعی "با خاك يكسان شدن" را فهميدم.

فكر كن! دست خواهرزاده دو و نیم ساله‌ات را گرفته‌ای و به پارك می‌بری تا مشغول بازی با تاب و سرسره شود و تو برایش بزرگی كنی و  مثل بابابزرگها نگاهش كنی.

اما نزدیك پارك كه می‌رسی، با شنیدن صدای اذان، همان موجود دو و نیم ساله برگردد و بهت بگوید: "بریم نماز بخونیم."

كاش زمین واقعا بعضی وقت‌ها دهن باز می‌كرد!