پنجشنبه دوم خرداد 1387

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

خدای من! چه شب سیاهی...
دیگر هیچ امیدی به زندگی ندارم. هیچ امیدی...
من بر نقطه پایانی دنیا ایستاده‌ام...

اینك، از غم "ای‌كاش"ها چشمم كبود شده...
كاش توپ به تیر هم گل حساب می‌شد!
كاش چك بعد از هر پنالتی حریف، اینطور برگشت نمی‌خورد!
كاش پنالتی‌زن‌های منچستر اینقدر فریبكار نبودند و ضربه‌هایشان را خلاف جهت حركت چك نمی‌زدند!
كاش گریه‌های آخر رونالدو، از غم شك شكست بود، نه شوق پيروزی!
كاش قلم پای تری می‌شكست و پنالتی پنجم را نمی‌زد!
كاش به جای او علی دایی پنالتی می‌زد!
كاش چلسی بعد از مورینیو، فیروز كریمی را استخدام می‌كرد!
كاش به جای دروگبا، شیث رضایی بود تا...
ببخشید... مثل اینكه دارم زیادی خارج می‌خوانم!

اكنون من مانده‌ام و قلبی مالامال از حسرت و جگری كه انگار روی منقل به سیخ كشیده‌اند...
چطور این تراژدی غمبار را فراموش كنم، در حالی كه دیشب آسمان هم به حال چلسی می‌گریست؟!

ای جام پرشكوه ...
تو را می‌سپارم به رویای فردا!

امضا: فیلسوف جوان | | لینک ثابت