پریشب، بین دو نیمه بازی ایتالیا و  فرانسه در جام ملتهای اروپا، ده دقیقه‌ای فرصت شد تا برنامه "دوقدم مانده به صبح" را ببینم. در همین ده دقیقه، دو اتفاق جالب افتاد.

اول کلیپی پخش شد که یک استاد موسیقی را در حال دوتارنوازی و خوانندگی نشان می‌داد؛ اتفاقا خیلی هم دلنشین این کار را انجام می‌داد. وقتی نمای بسته صورت بنده خدا را نشان می‌دادند مشکلی نبود، اما همین که نمای باز را نشان می‌داد، تصویر کاملا تار می‌شد. اول فکر کردم برای زیباسازی این کار را کرده‌اند. اما بعد که کمی دقت کردم، دیدم ای داد بیداد! مشکل آنجاست که در نمای باز، آلت لهو و لعب دست استاد دیده می‌شود! به عبارتی سعی کرده بودند تصاویر نمای باز را هنرمندانه سانسور کنند! ملت هم که احتمالا کلهم گیلاسند!

یعنی واقعا نشان دادن یک دوتار، آن هم در حالی که طرف دارد موسیقی عرفانی می‌نوازد، باعث اشاعه گناه و فساد می‌شود؟!
جالب اینجاست که در مراسم نظامی که از تلویزیون پخش می‌شود، هیچ ممنوعیتی برای پخش آلات موسیقی در کار نیست. مانده‌ایم دم خروس را باور کنیم، یا قسم حضرت عباس را!
کاش یک جوانمردی پیدا شود و این تابوی مسخره را خورد و خاکشیر کند!

اتفاق بعدی صحبت بهرام عظیمی بود که به عنوان یکی از مجریان، خطاب به کارشناس برنامه گفت: "امشب می‌توانیم خیلی راحت‌تر صحبت کنیم. چون الان مدیران هنری دارند آن طرف (شبکه 3) بازی ایتالیا و  فرانسه را می‌بینند و حواسشان به این طرف نیست!" فکر کنم قصد داشت بیشتر از خجالت حضرات مدیر در بیاید که صالح اعلا پرید وسط حرفش و با این پرسش که: "راستی آقای عظیمی! شما طرفدار بچه‌های ویکتور هوگو هستید یا بچه‌های دانته؟!" سر و ته قضیه را هم آورد!
ما که سر و سرّی با دنیای هنر نداریم. اما وقتی کسی مثل بهرام عظیمی این حرف را بزند، سخت نیست فهمیدن این که اهالی هنر چه خون دلی از بابت مدیرانشان می‌خورند! خدایشان صبر دهد!